Kerkverlating

De reden dat veel jongeren moeiten hebben met geloven is omdat ze vinden dat de kerk bekrompen is.

Ze zijn bekrompen over seks, homoseksualiteit, hebben slogans als ‘ware liefde wacht’ en ze zien de kerk als een instituut.

Tevens is het taalveld van de jongeren totaal anders. De kerk doet er goed aan om met een meer dan gemiddelde interesse te kijken naar wat er onder (afhakende) jongeren gebeurt.  Het klassieke leefpatroon is steeds meer aan het verdwijnen: een huwelijk op relatief jonge leeftijd en daarna kinderen wordt zeldzaam. We zien de jongerencultuur opschuiven richting de 30 jaar.

De nieuwe levensstijl van jongeren bestaat uit het vinden van contacten en ideeën via technologische mogelijkheden en daarmee ook uit kritiek op klassieke gezag bronnen als de Bijbel.

Kerken reageren hier vaak op door het probleem te bagatelliseren of te overaccentuering. Jongeren voegen zich niet meer bij de kerk als ze eenmaal in rustiger vaarwater komen.

Er zijn verschillende redenen waarom jongeren afhaken. Hieronder volgen de meest voorkomende oorzaken voor kerkverlating:

  1. De ouders geloven maar dragen dat niet (goed) uit; Met stip op nummer 1 staan de ouders. De rol van ouders in het voorleven en praten over het geloof blijkt cruciaal. Als zij niet meer naar de kerk gaan, dan is de kans dat de kinderen betrokken blijven bij een geloofsgemeenschap minimaal. Als de ouders betrokken zijn bij de kerk maar niet duidelijk kunnen maken, zowel in woorden
    als in gedrag, wat geloven voor hen betekent, dan is de kans op kerkverlating bij hun kinderen ook heel groot.
  2. De boodschap sluit aan bij hun behoeften, jongeren worden niet aangeraakt in de kerk; ‘De kerk is saai…een meidending’ Bij verder doorvragen blijkt onder deze zin een wereld van gedachten en gevoelens schuil te gaan. Jongeren ervaren de communicatie over God en zijn betekenis vandaag de dag niet als relevant voor hun eigen leven. De oplossing van veel jeugdleiders voor ‘saaiheid’ wordt vaak gezocht in het gebruik van andere, meer eigentijdse vormen. Een jongere gaf mij eens een onthutsende definitie van de kerk. ‘De kerk, dat is de plaats waar je antwoorden krijgtop vragen die je niet hebt.’ Als we jongeren bij de les willen houden en willen uitdagen, dan zullen we niet alleen de vorm maar ook de inhoud en de accenten in onze boodschap moeten durven veranderen. Het moet over hen gaan, gerelateerd aan roeping en identiteit en wat de praktische consequentie is voor het dagelijks leven nu. Wat het voor morgen betekend is niet relevant.
  3. Kerken leggen een verstikkende deken van bescherming om hun
    leden heen, aldus jongeren
    ; Zij hebben ongekend veel nieuwe ideeën, contacten en consumptieartikelen binnen handbereik. Zij willen die verbinden met hun christen-zijn. Een kwart van de jongeren vindt dat de kerk de wereld buiten de kerk demoniseert. Dat blijkt uit afwijzing van films, muziek en videospellen, zoals 18 procent van de jongeren dat hoort in de kerk. De kerk negeert problemen in de echte wereld, vindt 22 procent van de jongeren.
  4. Er zijn leeftijdsgenoten die ook geloven; Het feit dat hun vrienden in de kerk zitten, maakt dat veel jongeren betrokken blijven als gemeentelid. Jongeren hebben leeftijdsgenoten nodig in de kerk om zich thuis te voelen. Ik heb ooit een voorganger gesproken van een heel kleine gemeente, die elke jongere uit zijn kerk apart nam en op zoek ging naar een kerk met een vorm van jeugdwerk die bij diegene paste. Fantastisch hoe deze man niet zijn organisatie (de kerk) voorop stelde, maar het belang van elke afzonderlijke tiener.
  5. Jongeren worden niet betrokken bij de kerk; Het betrekken van jongeren bij de uitvoering van jongerenwerk is een belangrijke sleutel voor succes. Ik zie nogal eens het omgekeerde: talloze jeugdleiders die zich de benen onder hun lijf uit rennen. De kerk gaat laser gamen, op survivalkamp en de nieuwste spelcomputer wordt in het jeugdhonk geplaatst. Jongeren degraderen in deze benadering van jongerenwerk tot publiek. De tiener wordt toeschouwer of consument van een product. Als je jongeren betrekt bij het jongerenwerk of bij andere taken van de kerk worden ze medeverantwoordelijk voor hun eigen ‘toko’.
  6. Jongeren kunnen zich niet spiegelen aan rolmodellen; Jongeren hebben mensen om zich heen nodig aan wie zij zich kunnen spiegelen. Ze zijn in hun zoektocht naar de eigen identiteit op zoek naar mensen die de belichaming zijn van een vitaal en levend geloofsleven. Deze mensen kunnen hen helpen in hun (spirituele) ontwikkeling. Je zou deze rolmodellen kunnen zien als
    procesbegeleiders. Ze weten goede vragen te stellen en dagen jongeren uit om hun eigen unieke relatie met God vorm te geven op een manier die bij hen past.
  7. De waarden aangaande seksualiteit die de kerk uitdraagt; De kerk is bekrompen en veroordelend. Jongeren worstelen met een geseksualiseerde wereld. Bovendien trouwen veel jongeren pas als ze achter in de twintig zijn. Het voorschrijven van kuisheid door de kerk loopt daar niet mee in pas. Ongeveer een zesde van de jongeren vindt dat de kerk zich veroordelend opstelt als er
    voor het huwelijk toch seks heeft plaatsgehad.
  8. Het beroepen op het exclusieve karakter van het christendom; Jongeren vinden elkaar op allerlei ontmoetingsplaatsen zoals internetfora. Daarbij vallen veel onderscheidende elementen van vroeger, zoals etniciteit en religie, steeds meer weg. Sommigen vinden de kerk een club voor insiders.
  9. Voor jongeren die twijfelen, is in de kerk geen plaats; De kerk biedt geen podium om grote levensvragen of intellectuele geloofstwijfels te berde te brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s