Hunkerende ouders!

Ik had het voorrecht om aanwezig te mogen zijn op het symposium van de hunkerende generatie. Ik wil de komende dagen wat over het symposium nadenken. Ik ging namelijk met een hunkerend gevoel naar het symposium toe, maar kwam er onrustig uit. Wat hebben we nu eigenlijk gedaan vanmiddag?

Een volle kerk heeft geluisterd naar twee boeiende sprekers. We hebben een prachtig boekje gehad. Een forum gesprek, maar toch ging ik onrustig en ‘onthunkerd’ naar huis.

Waar hebben we het met elkaar over gehad? Ik kan het nog niet helemaal pakken. Ik lees het ND en Refdag en ik vind het nog niet. Misschien ben ik de enige, maar ik voelde me na afloop onrustig. Hieronder mijn eerste bevindingen.

Volgens mij ging het vanmiddag namelijk niet om de hunkerende generatie. Het ging niet om de jongeren, maar om de ouders en ouderen die een generatie groot zien worden die moeite heeft met de traditie waarin ze opgroeien.

Jongeren verkennen de mogelijkheden in de wereld massaal, ze hebben een enorme keuzenvrijheid en de wereld waar de jongeren naar hunkeren is (vaak) totaal anders dan de wereld van de kerk en hoe gaan we daar mee om?

Echte antwoorden werden niet gegeven. Tekenend vond ik de vragen van een jongere om het praktisch te maken en dit werd mijns inzien afgewimpeld en een duidelijk antwoord werd niet gegeven. Maar ook de vrouw die aangaf ook zelf te hunkeren, waarop een andere jongere aangaf dat eerlijk te vinden en aangaf dat nodig te hebben van ouderen.

Christelijke jongeren hebben dezelfde nieuwsgierigheid, dezelfde behoeften en vertonen veel al hetzelfde gedrag als jongeren die opgroeien zonder God of gebod, ook al is de wereld waarin ze opgroeien anders.

Hunkeren

Christelijke jongeren hunkeren, maar niet zoals de grenzeloze generatie naar grenzen of kaders. Kinderen van bewuste christenen groeien immers op met tien leefregels, (sommigen) met drie leerstukken en ouders die niet te beroerd zijn hun grenzen aan te geven, die gehuwd zijn en veelal blijven en met vaste regelmaat aanwezig zijn voor hun kinderen.

De wereld waar deze jongeren naar hunkeren, kan „in alle opzichten” anders zijn dan de wereld van de kerk, gemeenschap of leefwereld van de ouders.

Ik schrok even toen ik bovenstaande hoorde. Horen christelijke jongeren niet tot de grenzeloze generatie? Los van de typering je kunt tenslotte ook kiezen voor ‘Einstein’ generatie. Ik raak er namelijk steeds meer van overtuigd dat of je nu christen (jongeren) bent of niet, we hunkeren geen van alle naar grenzen of kaders. Dit blijven altijd surrogaat oplossingen. We hunkeren naar iets anders.

Maar groeien ‘onze’ kinderen op met een generatie die bewust christen is? Ik vraag het me wel eens af en dan blijf ik maar heel dicht bij mezelf. Ik ben mij er vaak niet bewust van en dat zorgt ervoor dat ik vaak zelf hunkerend ben!

Er is tussen mij en jongeren geen verschil, de jongeren hebben keuze vrijheid, verkennen de wereld eenvoudigweg omdat ze ervaring zelf moeten opdoen en niet uit een boekje kunnen leren.

En dat doe ik ook niet, dat is niet mijn leerstijl. Ik leer vooral door te doen en te reflecteren. Niet omdat ik voor eeuwig jong wil zijn, of als vader mijn verantwoording niet wil nemen, maar simpel weg omdat ik in een dynamische wereld leef die constant veranderd. Het probleem wat ik zie is dat tieners met deze dynamische wereld veel beter kunnen omgaan, althans ze maken er gemakkelijk gebruik van, maar er wordt ze niet geleerd hoe ze dat moeten doen. Als er wat over gezegd word, bijvoorbeeld over de digitale wereld dan is het uit angst. We hebben moeite om onze kinderen los te laten. Jongeren reden zich vaak in de wereld Ouderen hebben vaak angst. Ze laten/ keuren gedrag af.

Johannes 3:16

Maar stel je nu eens voor dat God zo had gedacht, dan was het nooit kerst geworden en leefde we doelloos rond. Het gaat erom dat we onze jongeren loslaten zodat ze zich kunnen geven voor de wereld waarin we leven. Ik realiseer me steeds meer dat Johannes 3:16 niet alleen over Jezus gaat, maar dat dit in feite ook een opdracht is voor mij. Heb ik jongeren lief en wat ben ik bereid om te geven? Ben ik bereid om mezelf te geven?

Zondag 53

De jongeren van nu vinden zij authentiek betrokken ouders en jeugdleiders die luisteren naar hun vragen. Ouders van toen hebben dezelfde vragen als hun eigen ouders en de jongeren van nu zitten met dezelfde vragen al uiten de jongeren zich nu anders, maar er is niks nieuws onder de zon. Ze hunkeren.

Er zijn vragen die niet in de catechismus staan. Er zijn antwoorden die niet in de catechismus staan. Ga samen op zoek naar zondag 53.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s