Identiteit jongeren

Iedere jongeren komt in een fase waarin hij op zoek gaat naar zichzelf. Dit noemen we wel de zoektocht naar de persoonlijke identiteit. Het heeft te maken met wie je bent en het leren leven in een samenleving via het proces van losmaken, het ontwikkelen van je eigen zelfbeeld en eigen identiteit en daarmee experimenteren. Het is een proces van losmaken van thuis en een zelfbeeld ontwikkelen. De jongeren ontvangen in dit proces voeding voor hun identiteit, hun ego in hun leefomgeving. Jongeren ontvangen sterke prikkels in die leefomgeving. Die prikkels voeden hun ego en bepalen hun identiteit.

Leefomgeving

De huidige leefomgeving in onze tijd legt een sterk accent op schoonheid, geld, succes en vrijheid. Aan deze aspecten verlenen jongeren hun status en aanzien. Daardoor horen ze erbij, worden ze gezien en gehoord. Veel van de genoemde waarden zijn zaken van de buitenkant.

Deze manier van leven is voorwaardelijk. Status krijg je door er iets voor te doen. Het kost altijd iets. Veel gedrag is gericht op status en aanzien, iets wat je gepresteerd hebt.

Goed je best doen op school hoor!

Jongeren leren op een bepaalde manier betekenis te geven aan hun leven. Je doet er blijkbaar toe als je aanzien hebt, macht, geld, status of wanneer je een prachtig lijf hebt. Dan hoor je erbij. Dan kijken mensen tegen je op. Het lijkt dat geld gelukkig maakt. Dat lijkt erkenning te geven en het kost veel en de winst is gering, maar het is de leugen die de wereld nog steeds verspreidt.

De leefomgeving stuurt een belangrijk deel van het gedrag van jongeren (en ouderen). Het gedrag dat jongeren wordt sterk gekleurd door de omgeving waarin ze leven, de keuzes die ze maken. Jongeren zijn op zoek naar zichzelf.

Kerk

De kerk is een andere belangrijke factor in het leven van jongere kerkleden. Wat doen ze daar op? Hoe wordt de ontwikkeling van hun ego, hun identiteit in de kerk gevoed? Welke boodschap krijgen jongeren mee in de kerk, thuis en in het eigen gezin? Hoe gaan gemeenteleden met elkaar om? Hoe merken ze betrokkenheid bij de Here? Ook in de kerk kan het lijken, dat veel gedrag voorwaardelijk is. Voor wat hoort wat.

  • Deelnemen aan is belangrijk; kerkbezoek (2x!), vereniging, catechese, activiteiten, kleine groepen, huisbezoek bijwonen.
  • Vormen waar het om lijkt te gaan; liturgie, gewoonten, tradities.
  • Plichten waar je aan dient te voldoen; ambten, vriendelijkheid.

Deze voeding voor hun persoonlijkheid kan ook voorwaardelijk zijn. Het gebeurt in de zin van ‘voor wat hoort wat’. De kerkelijke leefomgeving voedt het ego. Deze zaken bieden houvast. Jongeren (en ouderen) ontlenen hun waarde en waardering aan het aanzien wat ze opdoen.

Ook in de kerk ontlenen jongeren hun zekerheid aan de status die ze hebben. Ze zijn afhankelijk van de waardering voor wat ze doen, wat ze kunnen. Wat dat betreft zijn we niet anders dan de discipelen, die zich druk maakten om wie de voornaamste minister zou zijn in Gods Koninkrijk. Ze maakten zich druk om wie van hen de belangrijkste plaats zou innemen.

Waar weten we ons van afhankelijk? Wat geeft echte betekenis aan het leven? Aanzien, status? Wat geeft erkenning en zekerheid in het leven? Wat doet er toe? Vragen die cruciaal zijn in het kader van het ontwikkelen van een identiteit, de basis die gelegd wordt.

Andere weg

Jezus wijst ons een andere weg. Een radicaal andere weg. In het leven van mensen en dat van jongeren gaat het over zekerheid krijgen in de Here God.

Jezus wijst ons de weg van het transformele, het onvoorwaardelijke. We hebben betekenis in Christus. Zijn Liefde is ons genoeg. Dat is de erkenning, die we werkelijk moeten zoeken. Het betekent, dat ik niet meer afhankelijk ben van status, van aardse waardering en beloning. Ik ontleen mijn identiteit aan wie ik in Christus ben. Dat is een vernieuwing van denken waar de Here Jezus en zijn apostelen ons in Zijn Woord steeds weer bij bepalen. Jezus wijst ons de weg. We zijn helemaal afhankelijk van Hem. Een weg die begaanbaar is, omdat Hij gaven uitdeelt in de gemeente aan iedereen. Een gemeente die betekenis ontleent aan het feit, dat God je aan elkaar geeft. Hij komt in mensen naar ons toe. Om elkaar tot een hand en voet te zijn. Om elkaar een spiegel voor te houden, de mensen om ons heen een spiegel voor te houden. Hij wijst een weg die nog veel verder voert: de liefde.

Op die manier geeft God mensen in onze leefomgeving die Zijn beeld vertonen en steeds meer op Hem mogen gaan lijken. En zó als voorbeeld steeds weer wijzen naar Jezus Christus, de gekruisigde opgestane Heer van ons leven.

Hulp

Jongeren hebben hulp nodig bij hun zoektocht naar God. God wil dat we over Hem de volle waarheid doorgeven en de leugen van de wereld ontmaskeren. Daarvoor gebruikt God ouders, gemeenteleden, ambtsdragers en jeugdwerkers. Levende voorbeelden in het leven van jongeren die op zoek zijn naar zichzelf. Mensen waar jongeren zich mee kunnen identificeren. Mensen die jongeren in hun leefomgeving ontmoeten, zich aan hen verbinden en waaraan ze zich kunnen spiegelen. Ze ontdekken daarbij dat aardse erkenning surrogaat is en uiteindelijk ontdekken ze wat ze waard zijn, wie ze zijn. Dat ze ertoe doen om wie ze zijn, of ze nu 12 jaar zijn of 25 jaar. God heeft ze geschapen. God vond ze zo de moeite waard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s