Een nieuwe generatie volgelingen van Christus

We zijn een land gevormd door het christelijk geloof, maar tegelijk verliest (in het Westen) het christelijk geloof zijn invloed, niet (alleen) vanwege onchristelijk gedrag, maar ook doordat christenen geen duidelijk antwoord hebben op de werkelijkheid waarin we leven. We weten niet goed meer hoe we in onze cultuur het geloof vorm kunnen geven. Velen zijn (spiritueel) zoekend. Goede vraag is daarom hoe christenen zich opstellen en zich verhouden tot de cultuur. Gabe Lyons omschrijft in zijn boek “Herstellers” drie verschillende groepen:

  • Separatistische christenen
  • Culturele christenen
  • en herstellende christenen

Separatistische christenen
boekherstellersSeparatistische christenen voelen zich genoodzaakt de wereld te confronteren met hun overtuigingen, hun geloof zonder zich te bekommeren over de sociale gevolgen van hun strategie. Ze verbinden zich voornamelijk aan organisaties en activiteiten die zich christelijk noemen. In een cultuur die leeft zonder God, voeren ze oppositie en vormen ze een tegencultuur die afstand schept. Ze bekommeren zich niet echt om de wereld met uitzondering van het maken van bekeerlingen en zijn vooral gericht op het leven na de dood. Je kunt hen opdelen in drie groepen: ingewijde, strijders en evangelieverkondigers.

  • Bij ingewijden draait het leven vooral om ‘eigen’ christelijke activiteiten, daar brengen ze hun (vrije) tijd door. Ze mijden bepaalde plaatsen en activiteiten. Ze trekken zich terug en sommigen scheiden zich letterlijk af en veroordelen alles wat niet bij ‘hun’ groep hoort.
  • Strijders zetten zich in om te vechten tegen de secularisatie en het morele verval. Ze proberen de idealen van hun geloof zichtbaar te maken, doen dit vol enthousiasme, maar houden weinig rekening met hoe ze overkomen op anderen en hoe zij dit waarderen.
  • Evangelieverkondigers zijn erop gericht mensen te redden. Ze vinden dat mensen winnen voor het christelijk geloof eigenlijk de enige echt belangrijke christelijke activiteit is.

Culturele christenen
Culturele christenen zijn niet gericht op het leven na de dood, maar ze laten hun geloof met de cultuur versmelten. Ze doen veel goeds in de wereld, maar onderscheiden zich niet. Je kunt hen onderverdelen in mengers en weldoeners.

  • Mengers identificeren zich op geestelijk gebied met het christelijk geloof, maar proberen niet op te vallen (als christen), ze gaan op in cultureel gebied in de samenleving.
  • Weldoeners onderscheiden zich door de nadruk te leggen op het doen van goede werken. Bij hen zijn de goede werken vaak niet een versterking van hun relatie met Jezus, maar een vervanging daarvan. Het evangelie waaruit de werken voortkomen ontbreekt vaak.

In het leven van Jezus zien we niet de houding van separatistische of culturele christenen. Hij laat een andere houding zien. Jezus toont geen moment van angst voor besmetting. Hij gelooft juist dat zijn reinheid op de mensen over zal slaan en hij hoopt dat ze gehoor geven aan zijn oproep tot discipelschap. Hieraan ontleent Gabe Lyons de derde groep die hij in zijn boek verder toelicht.

Herstellende christenen
‘Herstellers’ willen de gebrokenheid van de wereld helen. Ze erkennen dat de wereld niet volledig zal herstellen totdat Jezus terugkomt, maar ze geloven dat het herstel nu al begint. Ze zijn bewust betrokken in de wereld , trekken zich niet terug, maar proberen zich ook niet aan te passen. Ze willen tekens oprichten van Gods koninkrijk dat komt, want in een samenleving die steeds minder christelijk is, moeten we niet de regels (moraal) opnieuw ontdekken, maar moeten we het verhaal van God herontdekken.

Gods verhaal
Het ontdekken van Gods verhaal is een belangrijk vertrekpunt, want in kerken klinkt vaak een half evangelie. Dat verhaal bestaat uit vier delen: schepping, zondeval, herstel en uiteindelijk de voltooiing. Wat we vaak vergeten is dat ‘herstel’ niet alleen iets is van straks, maar ook al van nu! Dit betekent concreet dat we op zoek gaan naar pijn, ziekte, duisternis en kwaad en dat bestrijden met hulp, genezing en goedheid.

Niet (alleen) om gebroken mensen te helpen, maar omdat ‘herstel’ de drijfveer is achter alles wat we doen om zo Gods Koninkrijk zichtbaar te maken voor de mensen om ons heen. Dit betekent concreet dat we:

  • het evangelie (her)ontdekken;
  • aanwezig zijn in de wereld;
  • en ons toewijden aan gemeenteleden en mensen buiten de gemeente.

Als we ons dit realiseren en gaan doen, dan kunnen we ons onderscheiden. Bij herstellers worden de volgende zes kenmerken zichtbaar, zij:

  1. voelen zich uitgedaagd, niet verontwaardigd;
  2. zijn scheppers, geen zeurpieten;
  3. weten zich geroepen, niet in dienst van;
  4. zijn standvastig, niet wispelturig;
  5. leven in gemeenschap, niet op zichzelf;
  6. vormen een tegencultuur, en proberen niet slechts ‘relevant’ te zijn. 

Uitdagende christenen voelen zich betrokken op andere mensen en keuren andere mensen en de cultuur niet af. Ze vinden het niet eng om blootgesteld te worden aan andere ideeën, producten etc. Ze nemen veel op van wat de wereld te bieden heeft en waarderen het werk van andere mensen. Ze geven toe niet alle antwoorden te weten, maar het volgen van Jezus draait erom dat wat gebroken is te herstellen. Ze kijken door een bril van genade in plaats van veroordeling en deze genade is actief. Ze kiezen niet voor de gemakkelijke weg, maar tonen moed.

Scheppende christenen creëren iets, Je kunt niet alleen herstellend bezig zijn door alleen aanwezig te zijn, maar je wordt ook aangespoord iets te doen. Wil je herstellend bezig zijn in de cultuur dan gebeurt dit niet door veroordeling van de cultuur, kritiek of imitatie, maar de enige manier om de cultuur te veranderen is door zelf iets te creëren. Wanneer christenen dit doen, bieden ze mensen daarmee een glimp van de schoonheid van God. Wij mogen onze ogen gebruiken om goedheid te zien en te onthullen. Hiervoor is wel discipline nodig. Bekritiseren en niks doen is makkelijker, maar de kosten van passiviteit hiervan zijn wel hoog: dan houden we tegen dat anderen God zien.

7kenmerkenGeroepen christenen beseffen dat hun roeping/bediening niet bestaat uit christelijke activiteiten doen. Zij zien hun eigen baan als een ‘echte bediening’. Ze verwerpen (terecht) het onderscheid tussen religieuze en seculiere delen van de maatschappij. Elk stukje van de maatschappij wordt door hen gezien als een speelterrein waar ze door God geroepen zijn. Je hebt niet alleen invloed op het koninkrijk door plaatselijke kerken te dienen, maar juist door ‘echte’ verbanden te leggen tussen geloof en werk. Juist doordat christenen actief zijn over alle onderdelen van de maatschappij hebben ze invloed in verschillende culturele kanalen en worden mensen bereikt. Je kunt zeven kanalen van culturele invloed onderscheiden en in elk kanaal worden christenen geroepen om de maatschappij tot eer van God op te bouwen. Belangrijk is wel te beseffen wat je roeping is, mogelijk is het de plek waar je talenten en je hart samenkomen.

Standvastige christenen weten dat iedereen vatbaar is voor verleidingen en dat het risico bestaat dat je je roeping verknoeit. Daarom is het belangrijk te beseffen dat vastbeslotenheid niet voldoende is, maar dat je jezelf moet onderwerpen aan gewone en geestelijke discipline, om zo steeds meer naar het beeld van Christus te worden gevormd en Gods herstellende en verlossende werk te kunnen doen in de wereld. Dit kun je concreet doen door:

te concentreren op de schrift i.p.v. gericht te zijn op entertainment;
de Sabbat in acht nemen i.p.v. productief te willen zijn;
gericht op eenvoud i.p.v. te blijven consumeren;
kiezen voor vereeniging i.p.v. verdeeldheid;
gedragen door gebed i.p.v. macht.

Christenen die willen leven in gemeenschap zijn zich ervan bewust dat hun levens steeds minder met elkaar verbonden zijn. Gemeenschappen verzachten echter de gebrokenheid in mensenlevens en zo kunnen we samen het lichaam van Christus vormen. De kerk is de plaats waar je steun vindt voor je leven van herstel. In gemeenschappen kunnen de elementen intimiteit (vertrouwen), nabijheid, bestendigheid, dienstbaarheid en aanwezigheid groeien. Je kunt jezelf kwetsbaar opstellen en er is ruimte voor intimiteit. Gemeenschap is altijd gericht op de ander, wederkerig en gericht om te dienen.

Tegencultuur christenen proberen niet relevant te zijn. Ze willen geen cultuurvolgers worden, maar ze proberen cultuurbepalers te zijn. Ze willen niet de boodschap van het evangelie aanpassen en ook niet zichzelf om te voorkomen dat ze niet meer opvallen. Ze zien zichzelf als ‘zout’ dat actief herstel brengt in een rottende cultuur. Ze vechten niet tegen de cultuur om een afgezonderde gemeenschap van christenen te beschermen, maar ze vechten voor de wereld om die te verlossen.

Door de vele voorbeelden en ‘Amerikaanse stijl’ kan het soms wat activistisch overkomen, maar in Herstellers komt een beeld van een nieuwe reformatie naar voren. Eén waarin christenen het evangelie herontdekken. Ze beseffen dat Gods genade niet alleen bedoeld is voor het leven na dit leven, maar ook voor het leven hier en nu en verlangen ernaar die boodschap van herstel te belichamen, zodat de wereld meer wordt zoals God haar bedoeld heeft.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s