Jeugdwerk in quarantaine

Wat doe je in het jeugdwerk nu er zo veel beperkende maatregelen zijn? Ben jij een van die onvermoeide jeugdwerkers die gelijk met de meest creatieve vormen aan de slag gaat of sta je met de handen in het haar? Ontdek wat bij jou past.

Eerlijk gezegd deed ik twee weken lang helemaal niks. Ik werd overspoeld door berichten over allerlei initiatieven maar had er geen zin in. Ik hou van contact met mensen, digitaal contact vind ik moeilijk. Sociale quarantaine is een opgave voor mij. Bovendien werd thuis alles anders. Voor onze drie kinderen ben ik nu vader, onderwijzer en speelmaatje tegelijk. Mijn vrouw werkt 32 uur als verpleegkundige in het ziekenhuis. Het kostte mij energie om een nieuw ritme te vinden.

Drie weken later dringt tot mij door hoe waardevol het is zoveel tijd te mogen investeren in je kinderen. Meer dan ooit realiseer ik me dat kinderen geloven vooral thuis leren. Geloofsopvoeding kunnen we niet uitbesteden aan de kerk of de school. Als ouders zijn we dragers van de boodschap. Wat kinderen zien in ons leven is veel bepalender dan welke boodschap ze ook horen in de kerk. De confronterende vraag is: wat zien ze aan mij?

Breekbaar

Ik weet ook dat deze situatie in veel gezinnen tot spanning leidt. Ik merk dat kinderen en jongeren in de war zijn, vragen hebben. Ik spreek kinderen die echt verdrietig zijn. Het is dus heel belangrijk om te zoeken naar manieren om met kinderen en jongeren in verbinding te zijn. Maar hoe doe je dat? Heb je daar nu wel tijd en energie voor? De stroom aan initiatieven kan ook veel druk op je leggen, heb ik ontdekt. Toch groeide ook bij mij het verlangen om er juist nu voor jongeren te zijn. Ik gun mezelf de ruimte om te ontdekken wat bij mij past, al weet ik dat het morgen weer anders kan zijn. Ik ben nu gezond, maar het leven is breekbaar.

Ik werd geraakt door een nieuw nummer van John Mark McMillan, Pilgrim. Het nummer bezingt dat we pelgrims zijn, op zoek naar een hemelse stad. Maar ook dat we tegelijkertijd intens houden van het leven op aarde.

There is a heavenly city
that I’m compelled to find
Oh, I love the flowers and trees
and the smell of the grinding seed
And all the, beautiful things here in life
I, I’m a pilgrim here
On this side of the great divide
I’m a pilgrim here
But I walk with you for awhile

En hoe gek dat misschien ook klinkt. De breekbaarheid van het leven. Het besef dat we pelgrims zijn, geeft mij nieuwe energie om te zoeken naar manieren om er voor jongeren en ook voor jeugdwerkers te zijn.

Auteur: ankooussoren

Ik ben Anko Oussoren. Ik mag jongerenwerker zijn in de bron in Hardinxveld-Giessendam. Daarnaast adviseer en begeleidt ik gemeenten op het gebied van jeugdwerk en missionair gemeente-zijn voor Kerkpunt. Ik zet mij graag in voor jongeren binnen en buiten de kerk. Ook werkt ik mee aan de website lerenindekerk.nl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: